
Right…?

Chupit – pwedeng verb.
- Ang binatilyong gipit, sa bakla kumakapit.
Overrated na ang paggamit ng salitang much.
Hello MUCH. Okay MUCH. Tired MUCH. Fuck MUCH. Hungry MUCH. Love you MUCH. Sex MUCH.
Kahit saan pwede mo idikit yan.
Tambay MUCH. Arigato MUCH. Takaw MUCH. Text MUCH. Chubibo MUCH. Traktora MUCH. Negro MUCH. Pinoy MUCH.
Ewan ko ba sa mga pa-cute MUCH na to, kung ano ang nakukuha nila sa paggamit ng MUCH.
Nagiging pretty MUCH ba sila?
Akala mo daisy-sais na birhen kung magpa-cute.
Ah, hindi kaya pag naka-isang milyong MUCH sila eh sisikip pa ulit ang mga keps nila?
Kung sino man nagpa-uso ng MUCH MUCH na yan, you’re so kupal much.
Love,
Much.
Pogi. Matangkad. Mayaman. Matalino.
Perfect Family.
Power.
Ohlala! ang syota.
Nang nagsabog ng swerte ang diyos bitbit mo ng nakabaligtad ang bubong ng Araneta Coliseum at sinalo mong lahat. Pero hindi pwede ito, you can’t have it all.
Ah, siguro maliit ang titi mo.
There, justice served.
Golden Kipay; Ang Keps na pahalang!
Naniniwala ka ba sa eternal youth? Pwes kung oo, come and join me sa paghahanap ng golden kipay! Ang kipay na nagtataglay ng mga katangi-tanging kapangyarihan, na ultimo si Superman manginginig pag nakaharap na nya ito.
May mga nasasabing ang golden kipay raw ay matatagpuan sa mga bulubundukin ng sierra madre, at talaga naming talo mo pa ang nanalo sa lotto pag nahanap mo ang pekpek na to. Kung sakaling mahanap mo ang kipay na ito, text me.
Girl reader; Ang daya taps! Wala bang golden etits?
Meron! Ito ay nakakabait sa baklang di natutulog, at kung sino man ang makatikim nito ay magiging vice mayor ng maynila!
Ngarag Schedule equals sabaw na isip.
Boss: Kasya naman tayo sa dalawang sasakyan bukas papunta sa sportsfest.
Ako: Oo nga.
Boss: Sino magmaneho ng Kotse? Ikaw Gel?
Ako: Okay. Automatic?
Boss: Hindi, pero pajero automatic.
Ako: Okay.
Boss: O sige, ikaw magmaneho bukas.
After 5 minutes…
Seeeeeeeeer! Expired na pala lisensya ko.
Boss: Tulog ka na kaya muna?
Ang tagal ko na nitong sinulat sa papel, share ko na lang sa inyo.
Buod na nga lang.
2 months ago, naka-tanggap ako ng tawag mula sa akin ex-dyowa.
Tumawag para mangamusta nung umpisa. Pero ang totoo, nauwi sa litanya kung paano nagka-leche-leche ang relasyon namin. Natatawa pa ako dahil umiiyak ang loka, sabay hirit sya… I’m getting married!
Biglang nagdilim ang paligid ko, kulog at kidlat sound effects.
Yabang effect.
Eh okay lang yan, tama na rin ikasal ka na para manahimik ka.
Ang totoo, may bubble na nag appear sa ibabaw ng ulo ko hinaharana ako ni Jimmy Bondoc…, let me be the one to break it up…
Sumikip ang dibdib ko, parang gusto ko makipag-suntukan sa maligno.
Congrats in advance, hirit ko. Para matapos na lang ang pag-uusap sa telepono.
O sya, sige matutulog na ko puyat sa trabaho.
Wait! Coffee tayo?
Wala pa ko tulog, and baka magalit syota mo…? (fishing!)
After 3 hours, dumating sya sa bahay.
Boombastic pa rin.
Ang magaling na bubble effect, nag appear na naman… it’s April Boy’s turn singing Di ko kayang tanggapin… na mawawala ka na sa akin.. Hapdiiii at kirot…!!!
Unang bati, salubong na naman ang kilay mo, di ka pa rin nagbabago. *beso*
Ano, tara? Yakag nya sa akin.
Di pa ko naliligo… at tulog pa kaluluwa ko hon… (syempre huma-hon na ko last na to)
Sanay na ko sayo, 2 years din naman akong nagtiis sayo, hirit ng punyeta.
Fast Forward….
Sa sasakyan nya, napahirit ako… na-miss ko to. Ngiti lang ang sinukli nya sa akin.
Inulit ko ulit, seryoso na-miss ko yung ganito… na-miss kita.
I miss you too, sagot nya.
Napakalembang na ang pwedeng kumalembang sa akin dahil sa narinig ko.
Habang nasa coffee shop, ang daming dead air. Walang makapag-start sa amin ng conversation na may substance…
Nagkaka-ilangan ba dahil sa tagal na hindi nagkita, or umiiwas lang na umabot sa point na lagyan na namin ng closure ang namagitan sa amin?
Walang gusto bumitaw? Ewan.
Kilala nya ko, ayoko tumambay sa mga coffee shop. Pag ubos ng kape, sibat.
Akin na ang susi.
Saan tayo pupunta? Saan mo ko dadalahin ha… ikaw ha..?
(tanginang to, wala pa nga ako sinasabi… susi pa lang…nagpapahalata na…)
Inabot ang susi.
Mas comfortable ako makipag-usap sa loob ng sasakyan nya, siguro dahil nakasanayan na namin ang mag-away, maglambingan at mag-anuhan ng kung ano-ano sa loob ng sasakyan na yon…
So kamusta ang pagiging doctor mo, ilang bulok na ngipin ang kinalikot mo?
Ngisi sya.
Triple fast forward, we slept together for the last time.
Mas masarap pala ang closure sex, kesa sa break up sex.
Malinamnam. Manamis-namis.
Walang mintis.
Siguro dahil performance level kayo dahil alam nyo sa sarili nyo na wala ng kasunod? Or mahirap nang dugtungan ng kasunod?
2 nights ago, I attended her wedding.
Torture much?
No, sakto lang.
Bago ang lahat, mabuhey!
Kamusta na?
Ilang buwan din akong nanahimik, at nilisan ang magulong mundo ng blogworld. Akala ko for good na ang paglayas ko dito. Pero as usual mali na naman ako.
Ang yabang ko pa sa sarili ko nung umpisa. Kinakausap ko ang sarili ko na parang tanga lang. Kaya ko to, yakang-yaka ko to repapips! Blog lang yan chong pare dude! Kaya mo mabuhay ng wala yan, hindi yan bigas!
Lalong tumanga ng sinagot ko ang sarili ko.
WEH?
Di nga?
Naghanap ako ng mga paraan para iwasan ang wordpress at blogspot. Kung ano anong kapunyetahan ang ginawa ko. Salsal sa umaga, tanghali at gabi.. repeat performance bago matulog, pag-iisahin ko yan bago matulog para walang idle time. Performance level kung perfomance level. Arriba Mariang Palad!
Pero tanginang paraan ng withdrawal ang napili ko. Nakaka-antok at nakaka-pasma.
Hanap na naman ng ibang paraan…
Dyaran!
Back to basic ang drama ng lolo nyo, nenok na notebook at lapis. Dun ko lahat sinulat ang mga katas ng kamunduhan na dapat e bino-blog ko, at kumikiliti na sa mga singet nyo.
(tangina, ampanget ng sulat ko…akala mo laging pumipirma)
At biglang nag-ring ang telepono… blah blah blah blah…
Eto ang produkto ng tawag sa telepono…

Ang bangis ng segue.
Sigurado akong mapapapikit kayo sa sarap.
Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!